Hoe kiest u de gepaste oplossing voor uw bedrijfswagens ?

Er zijn diverse manieren om een bedrijfswagen te regelen. Elk heeft zijn eigen financiële, boekhoudkundige, fiscale en praktische gevolgen. Wat zijn de voor- en nadelen van de verschillende formules en voor welk bedrijfs- of ondernemersprofiel zijn ze geschikt? Tijd voor verhelderende antwoorden en de mening van een expert, met Ben Van Vlierden, advocaat-fiscalist van het Antwerpse bureau Tiberghien.

Principe: U beschikt over voldoende liquide middelen en betaalt de volledige kostprijs van de wagen bij aankoop.

Doelgroep: particulieren

De mening van de expert – Zelffinanciering is nefast voor de cashflow van de onderneming.
Ondernemingen die voor een gezond bestuur kiezen, halen geen voordeel uit zelffinanciering, omdat men bij deze formule:
- het niet-aftrekbare gedeelte van de BTW moet voorfinancieren;
- uit de liquide middelen put en de cashflow van de onderneming ondermijnt.

Principe: U vraagt uw bank of uw autoverdeler zelf om een kredietlijn te openen.

Doelgroep: particulieren, zelfstandigen, bedrijven met zeer kleine wagenparken die weinig andere investeringen hebben lopen en bereid zijn om hun fleet zelf te beheren.

De mening van de expert – Let vanaf een paar wagens op uw schuldratio.
In tegenstelling tot zelffinanciering laat het autokrediet toe om de afbetaling van de investering en de BTW in de tijd te spreiden. Als de gebruiksduur van de wagen langer is dan de looptijd van het krediet, is het bovendien niet nodig om het voertuig opnieuw in te schrijven aangezien het juridisch gezien niet van eigenaar verandert.
Andere voordelen: de kredietintresten en de autobelastingen zijn niet aan BTW onderworpen.
Tegenover deze besparingen staat wel de negatieve impact op de kredietlijn van de onderneming. Men moet bovendien ook rekening houden met de verdoken kosten die het beheer van de voertuigen met zich meebrengen.
Globaal genomen is het autokrediet niet de verstandigste keuze voor een gezonde bedrijfsvoering want het legt beslag op de kredietlijn ten nadele van andere investeringen. Ander nadeel: bij herstructureringen, acquisities of fusies kan het nodig zijn om de wagens opnieuw in te schrijven (belasting op de inverkeerstelling).

Onder ‘leasing’ verstaat men de strikt financiële leasing (die doorgaans enkel de financiering en de diverse taksen dekt). We maken een onderscheid met operationele leasing (of langetermijnverhuur), formule die ook de kosten voor het gebruik van de wagen dekt. Leasing is voor zelfstandigen, ondernemingen of vrije beroepen en is niet geschikt voor particulieren.

Principe: Bij financiële leasing koopt de leasingmaatschappij de wagen aan en leaset ze die aan de klant in ruil voor een – doorgaans vast – maandelijks bedrag. Na afloop van de leasingperiode beschikt de klant over de mogelijkheid om de wagen tegen restwaarde aan te kopen. Die bedraagt meestal 5% maar kan oplopen tot maximum 15%. Als de klant van die aankoopoptie gebruikmaakt door de restwaarde te betalen, wordt hij de juridische eigenaar en moet hij - als hij het voertuig wil blijven gebruiken - de wagen opnieuw inschrijven (en dus inschrijvingstaks betalen).

Doelgroep: zelfstandigen en kleine ondernemingen die hun wagens zelf willen beheren.

De mening van de expert – Uiteindelijk verschilt financiële leasing bijna niet van de autokredietformule.
Net zoals bij de zelffinanciering of autokrediet wordt bij financiële leasing het voertuig op het activa geboekt en ongeacht de duur van het leasingcontract afgeschreven. Het verschil met autokrediet heeft betrekking op de inschrijvingstaks problematiek bij het lichten van de aankoopoptie. Ook belangrijk: aangezien de restwaarde van de wagen onder de marktprijs ligt, werd deze formule niet altijd correct toegepast (aankoopoptie gelicht door derden) en heeft ze in het verleden wel eens aanleiding gegeven tot fiscale geschillen (niet aangegeven voordelen in natura).

Principe: Elke maand betaalt de onderneming een vaste huur die alle wagenkosten dekt. Het gaat dus om all-in verhuur, inclusief intresten, taksen, onderhoudskosten, herstellingen, verzekeringen, afschrijvingen, enz. Ook boekhoudkundig verschilt deze formule sterk van financiële leasing. Het betreft een verhuur en is dus een ‘off balance’ operatie. Bovendien neemt de verhuurmaatschappij het volledige wagenbeheer voor haar rekening (inschrijving, onderhoud, reparaties, wederverkoop, ...), en soms ook het beheer van het volledige park (begeleiding van de bestuurder bij de wagenkeuze, reporting, advies, ...). De risico’s inzake herstellingen en wederverkoop zijn bovendien voor rekening van de verhuurmaatschappij.
Renting (term vaak oneigenlijk gebruikt) is een minder courante vorm van verhuur op lange termijn, zonder diensten maar met koopoptie.

Doelgroep:
- Elke zelfstandige of onderneming vanaf 1 wagen.
- Bedrijven die controle willen over de kosten, de risico’s en de workload die het wagenbeheer met zich meebrengt.
- Bedrijven die hun bestuurders het model willen laten kiezen, zonder een kost risico te lopen.

De mening van de expert – Qua service en risicobeheersing is operationele leasing onklopbaar.
Deze formule heeft geen invloed op de schuldratio. Ander pluspunt: de leasingmaatschappij kan flinke kortingen onderhandelen met de leveranciers, iets waar u als klant ook voordeel uit haalt.
Kort samengevat zijn de voordelen van operationele leasing de kosten- en risicobeheersing, de verfijndere budgetopvolging en meer tijd voor uw corebusiness, dankzij de volledige uitbesteding van het wagen- of wagenparkbeheer aan de verhuurmaatschappij.

Kader 1

De vragen die u zich moet stellen vóór u een (andere) oplossing voor uw bedrijfswagens kiest:
- wat zijn de bedrijfsobjectieven op het vlak van kosten- en risicobeheersing, personeelstevredenheid en beschikbare tijd voor het wagenbeheer?
- wat is de totale kostprijs van mijn wagenpark, rekening houdende met diverse aspecten zoals beheerskosten, verzekeringen, financiering, technische kosten, taksen, … ?

Kader 2

Hoe berekent u de verdoken kosten van uw wagenparkbeheer?
Om de kosten voor uw wagenparkbeheer correct te kunnen inschatten, moet u rekening houden met diverse factoren. Allereerst is er de tijd die u erin investeert. Hieronder een berekening van die tijd, op basis van het aantal documenten en facturen dat u te verwerken krijgt.

Een jaar/persoon telt in totaal 1.600 werkuren. De totale kost per werknemer wordt geschat op 45.000,00 € per jaar.

Resultaat: een wagen vergt ongeveer 77 uur tijd verspreid over 3 jaar, of 26 uur per jaar, wat overeenkomt met 722,00 € per jaar.

Bronnen: Kantoor Tiberghien, Arval, Bizz Magazine, Finance Management